Prachtige reis door de bergen van Kirgizië, of ook wel Kirgistan genoemd. Dit dun bevolkte land geeft je rust in de dorpen en het gevoel alleen te zijn in de uitgestrekte berg landschappen. Ook het bezoek aan de grote steden als Bishkek en Karakol mag natuurlijk niet ontbreken. En zelfs op een warme dag het strand is mogelijk. Je wordt overal warm ontvangen door de meest vriendelijke bevolking. Je zult nooit te weinig te eten krijgen. Van zoet zijn ze gek. Verstaan doen ze je meestal niet, maar dat maakt de pret er nooit minder op. Een unieke beleving die nergens mee te vergelijken is.
We vliegen van Amsterdam via Istanbul met Turkish Airlines naar Bishkek, de hoofdstad van Kirgizië. Hier maken we nadat we in de vroege ochtend zijn aangekomen dezelfde dag een stadstour door deze stad. Van de in totaal ongeveer 6 miljoen inwoners van Kirgizië wonen er meer dan 1 miljoen in Bishkek. De stad is wijds, er zijn geen wolkenkrabbers.
Bishkek heeft een oude Russische stadsbouw, met grote pleinen waar nog altijd het reusachtige beeld van de oud-leider van de Sovjet-Unie, kameraad Lenin, trots op zijn sokkel staat. Er zijn vele andere monumenten en parken met terrasjes. Nieuwe ontwikkelingen in Bishkek, van na de onafhankelijkheid in 1991, zijn typisch Kirgies. Zo vlak voor zonsondergang zoeken we een lekker terrasje op voor een verdiend biertje. Via Untappd zoeken we barretjes waar lekkere biertjes te vinden zijn. Zo vinden we Craft Center en even lopen ook het gezellige Brewster Craft Beer. Op dit plekje kom je niet zomaar, je loopt eigenlijk een woonwijk in.
Vandaag rijden we met de bus (de groep van 22 is verdeeld over 3 Mercedes Sprinter busjes) het land in, naar het dorpje Kyzyl Oy. Het laatste deel lopen we langs de Kekemerin, een wilde rivier die door het landschap snijdt. Prachtig, de rode rotsen langs de rivier veranderen telkens van kleur.
Aangekomen in het dorpje droppen we onze bagage in een Home Stay, de groep wordt verdeel over drie aparte delen welke allemaal een paar meter uit elkaar liggen. Omdat we nog wat vrije tijd hebben verkennen we het dorpje wat ongeveer 1000 inwoners telt. Erg landelijk, er staat een moskee, is een begraafplaats, een voetgangersovergang met stoplicht (geen idee waarom, het is er erg rustig). Een supermarkt etc. is er niet. Maar wel een begraafplaats en een mooie brug over de wilde rivier. En natuurlijk op de achtergrond een prachtig berglandschap.
We reizen verder naar verder naar het Son Kul-plateau, een uitgestrekte vlakte op 3000 meter hoogte waar alleen in de warme zomer Kirgiezen met hun karakteristieke vilten tenten, de yurt, en hun vee aanwezig zijn. De overige maanden van het jaar ligt het onherbergzame Son Kul-plateau bedekt onder een laag sneeuw. We maken de dag na aankomst een indrukwekkende hike die door de hoogte (ijle lucht) ook best pittig is. Ook zien we petrogliefen, oude tekeningen op stenen.
We slapen twee nachten in een Yurt kamp. De eerste avond hebben we een mooie zonsondergang en later in de nacht een heldere sterrenhemel. Het is koud. De Yurt werd tot iets van 30 graden opgestookt rond 21.00 uur. Maar later in de nacht werd het toch best koud en had ik naast mijn slaapzak nog 2 dekens over mij heen liggen.
Vandaag reizen we verder naar Tash Rabat. Het is een lange tocht met de bus, maar het uitzicht is erg mooi. We genieten van hoge ruige bergen met diepe valeien. Aan het einde komen we aan op een deel van de oude zijderoute en bezoeken we een oude Karavanserai in de diepe Tash Rabat vallei, gelegen op een hoogte van 3200 meter en daterend uit de 15de eeuw. Het bouwwerk is prachtig gerestaureerd. Nog steeds is het niet duidelijk of het een boeddhistisch klooster is geweest of misschien een nestoriaanse kerk. De karavanserai heeft een mooie hal met verschillende kamers eromheen.
Na aankomst maken we nog een korte, maar zware hike naar een bergtop om zo een adembenemend mooi uitzicht te krijgen. Helaas gaat het regenen en onweren en moeten we snel weer naar beneden. Daar ligt ons Yurt kamp voor de nacht.
Vandaag gaan we na een aantal dagen in de bergen te zijn geweest weer eens naar en stad, Naryn. Eerst rijden we nog verder door het bergzame landschappen en zien we vandaag naast de herders met hun paarden, geiten en schapen zelfs kamelen!
Aangekomen in Naryn droppen we eerst onze bagage is een grote Home Stay. Deze verlaten we weer snel om de stad te gaan verkennen. Wel weer even wennen aan de drukte. De stad is niet heel groot en de wandeling begint langs oude flats en zelfs een toeristisch bord met i love Naryn. Restaurants zijn er, een terras kun je wel vergeten. We gaan ’s avons lekker uit eten en bestellen redelijk op de gok een keuze van de Kirgizische menukaart (Engels talige menukaarten zijn erg zeldzaam). Later op de avond gaan we met een oude en voordelige taxi terug naar de Home Stay waar we biertje drinken welke we in de supermarkt hebben gekocht.
We verlaten de stad en gaan op weg naar het dorpje Bokonbayevo. Onderweg maken we een stop om een deel van de route door de bergen te lopen. We genieten weer van mooie uitzichten en zien nog een klein beekje stromen. Aan het eind van de wandelroute staan de busjes klaar en vervolgen we de tocht. Als we de bergen verlaten dan zien we het grote Issyk-kul meer liggen. We stoppen bij een stuk grasland langs het water en eten hier watermeloen, wat veel verkocht wordt. We staan aan het begin van het grote uitgestrekte bergmeer en kunnen het einde niet eens zien. Het enorme Issyk Kul-meer is één van de grootste bergmeren ter wereld (het tweede na het Titicacameer op de grens van Bolivia en Peru). Als we aankomen in Bokonbayevo brengen we onze bagage naar onze kamer in de home stay en kijken nog naar voetballende kinderen uit het dorp wat zij doen op de zandweg voor onze home stays. s ‘Avonds staan de tafels weer vol met eten en genieten wij weer van al het lekkernij.
’s Morgens verlaten we het dorpje en rijden met de busjes de bergen in die langs hat Issyk Kul-meer liggen. Hier maken we een mooie wandeling, een redelijke klim, naar een uitzichtpunt waar we mooi over het grote meer kunnen kijken. We zien ook de wat drogere landschap en zien het dorpje liggen waar we overnacht hadden. We lopen weer terug naar beneden om naar een groot stuk grasland te lopen. Hier eten we onze picknick lunch wat we vanmorgen in de supermakrt hadden gekocht. Het waren ronde broden, een soort knakworsten, plakjes kaas en een saus, soort ketchup. Kaas zie je hier overigens veel, Zwitsers doen er goede zaken met kaas. Na de unch lopen we een vrij stijl bergpad af die ons brengt richting het meer. Hier verblijven we één nacht in een Yurt kamp. Omdat het heel erg zomers weer is, gaan we een verkoelende duik in het meer nemen, wat op loopafstand van het kamp ligt. In de avond eten we in een grote tent met petflessen pils en muziek, waaronder de lokale dans door serveersters van het diner.
Na een rustige ochtend verlaten we het Yurt kamp op weg naar de stad Karakol. Omdat het erg warm is plannen we een lunch op het strand aan het Issyk-Kul meer en kunnen we nog een frisse duik nemen. Voordat we dat doen maken we eerst nog een korte wandeling met uitzichtpunt in de Skazka Canyon met roodkleurige rotsen. Het is erg dor, maar wel een apart landschap. Op het hoge uitzichtpunt een mooi overzicht over het gebied. Op de terug wandeling loop ik door smalle “weggetjes” tussen de rotsen. Na deze korte maar mooie wandeling op naar het strand waar we in de schaduw van de bomen even lekker liggen luieren met een in de supermarkt gekochte lunch. Weer brood, worst, kaas en kruidige ketchup. Deze lunch is al behoorlijk geoptimaliseerd met de juiste ingrediënten. De frisse duik komt nu ook wel als geroepen, het is rond de 30 graden.
Na de bustocht komen we dan aan in e best wel grote stad Karakol. Typisch zijn hier de houten huizen en het houten Russisch-orthodoxe kerk en de houten moskee van de Dunganen, een uit China afkomstige islamitische groepering. Hier krijgen we nog een leuke rondleiding. ’s avonds pakken we een lekker terras, de taxichauffeur brengt ons in een oude VW voor weinig geld heen. De grote straat is modderig, onverhard, maar de twee restaurants zien er keurig uit met gezellige terrassen. We genieten van en paar biertjes, en twee Beerplates (borrelhapjes). Die tweede was wel bijzonder met schapenvet, koeientong, paardenvlees en gevulde rectum. Daarna nog een lekker hoofdgerecht. De serveerster sloot af met door haar zelf bedacht en gemaakte Irish Coffee. Heerlijk!
Vandaag met de groep in een oude Russische 6 wiel aangedreven Gamaz truc de bergen door rijden. Geen echte wegen, maar gewoon over rotsen. We maken een wandeling door lijkt wel de Kirgizische Alpen. Geen sneeuwtoppen maar wel een hard stromende rivier, dennenbomen en nog langs een gezin in een jurt gelopen die met ons een gesprek wou aangaan. Maar helaas, we verstonden elkaar niet. De terugweg was heel ruig, mocht nog even voorin zitten in de kabine voor een mooi filpje. Vloog halverwege de afdaling nog het raam eruit omdat door het schudden je ook wel tegen het raam aankwam. Gave ervaring. Na de goede ervaring gisteren in het restaurant, weer terug. Ook weer met de taxi. Ging ik samen met een reismaat op de achterbank zitten. daar lagen kussentjes op. Ik met 1,92 meter en Jan met 2 meter zaten we met ons hoofd tegen het dak. Toen de taxichauffeur in zijn achteruitkijkspiegel keek, kwam hij niet meer bij van het lachen. Na een rit alleen maar lachen was de rit voor ons gratis. Kennelijk hadden wij hem de rit van zijn leven gegeven, maar dat is een aanname, verstaan deden we elkaar niet.
Vandaag heeft de reisleider ervoor gezorgd dat de skilift in werking wordt gezet voor ons. Dit gebied is namelijk in de winter erg in trek bij voornamelijk Russische skiers. Met de best wel oude en wat slecht onderhouden lift gaan we omhoog. Met wel iets van 5 vastlopers zijn we dan eindelijk boven op ruim 3000 meter hoogte. Vanaf hier al een mooi uitzicht. We zien al sneeuwtoppen. We maakten vanaf dit punt een wandeling naar de sneeuw. Dat duurde even, het leek dichterbij dan het was. Maar als je eer toch bijna bent, zet je wel door. Toch wel weer even vet om zo in korte broek in de sneeuw te staan. Hoewel het op het sneeuw gedeelte wel fris was, was het daarnaast best wel warm. Daarna liepen we weer een heel eind naar beneden door het uitgestrekte berglandschap waar vele bloemen stonden. Klein beetje Alpen gevoel.
We verlaten de leuke stad Karakol en reizen verder langs de noord zijde van het Issyk Kul-meer. We rijden nog langs een toeristische badplaats voor Russen. Hier lag dan toch wel een mooi stukje asvalt, waren de hotels veel moderner en lag er zelfs een kleine luchthaven. Wat een groot contrast met de rest van het land. We bezoeken nog een enorm veld vol keien uit de ijstijd met haar de petrogliefen in Cholpon Ata. De tekeningen uit de Bronstijd en de eeuwen daarna geven een mooi inkijkje in de nomadische geschiedenis van dit land. Ze bevinden zich op een heilige plaats waar godsdienstige ceremonies plaats vonden, die de spirituele wereld verbond met het leven van de nomadische bevolking aan het Issyk-Kul meer. We overnachten in een homestay in Tamchy.
Na een opnieuw goed en stevig ontbijt rijden we weer verder. We stoppen bij de minaret in Burana. Deze gerestaureerde toren is een overblijfsel van de oude citadel Balasagun. Rond de minaret zijn historische grafstenen, ‘balbals’, geplaatst. We vroegen ons af hoe de stenen hier gekomen zijn, ze zijn honderden kilo’s zwaar. Je treft in Burana ook resten van mausolea en een kasteel. Toen we Bishkek weer binnen reden was het wennen aan asfaltwegen, drukte en de vele gebouwen. Maar ook ideaal om even lekker te genieten op een terrasje.
Omdat ik Bishkek al redelijk gezien had aan het begin van de reis besloten we met een klein groepje nog een laatste hike te maken. En dat doen we in Nationaal Park Ala Archa. We werden met een busje ongeveer 40 km van Bishkek naar de start gebracht. Het heeft imposante bergtoppen tot 5000 meter. De route in one way, dus rekening houden dat je niet alles geeft. Met de welbekende ingrediënten brood, kaas en wordt beginnen we aan de hike. Dat deze bekend is, was wel duidelijk. Alles was aangegeven en er liepen nog veel meer toeristen deze route. Maar het is echt de moeite waard. Je gaat langzaam steeds hoger. Je steekt een rivier over, loopt langs een waterval en blijft maar genieten van de hoge bergen war je tussendoor loopt. Dan maak je de keuze om niet om te lopen maar gewoon dwars over een berg ingestorte keien te lopen. Uitdaging, maar te doen. Nadat we de tocht weer naar beneden hadden gemaakt werden we weer teruggebracht naar ons hotel. Helaas breekt de laatste avond alweer aan en zullen we morgen afscheid gaan nemen. Maar voordat we dat doen, doen we samen nog een laatste avondmaal. Napraten, nagenieten en de fantastische reisleider bedanken voor deze geweldige en unieke ervaring.
Programma:
1 Vliegtuig Vertrek Amsterdam
2 Aankomst Bishkek + stadstour Bishkek
3 Bus Bishkek – Kyzyl Oy Kyzyl Oy
4 Bus Kyzyl Oy – Son Kul Son Kul
5 Son Kul Son Kul
6 Bus Son Kul – Tash Rabat Tash Rabat
7 Bus Tash Rabat – Naryn Naryn
8 Bus Naryn – Bokonbayevo Bokonbayevo
9 Bokonbayevo Bokonbayevo
10 Bus Bokonbayevo – Karakol Karakol
11 Karakol Karakol
12 Karakol Karakol
13 Bus Karakol – Tamchy Tamchy
14 Bus Tamchy – Burana-toren – Bishkek Bishkek
15 Bishkek Bishkek
16 Bus, Vliegtuig Vertrek Bishkek – Aankomst Amsterdam
Kirgizië verrast je niet met één groot hoogtepunt, maar met een aaneenschakeling van momenten die je alleen in dit land kunt meemaken. In het land, ruim 5x Nederland, wonen slechts ongeveer 6 miljoen mensen (2022). Rotstekeningen bij Sajmaluu‑Taš tonen dat er al 300.000–200.000 jaar geleden mensen in Kirgizië leefden, één van de oudste archeologische vindplaatsen in Centraal-Azië. Het land wordt bewoond door veel bergnomaden die in Chinese bronnen al rond 2000 v.Chr. werden beschreven. In het 1e millennium v.Chr. werd het gebied beïnvloed door Saka/Scythen, nomadische ruitervolken bekend om hun paardencultuur en goudkunst.
Het begint al in Bishkek, waar je na een nachtvlucht ineens tussen Sovjet‑pleinen, Lenin‑beelden en brede boulevards staat.
Heel anders is het Son Kul‑plateau, een hoogvlakte op 3000 meter waar yurts, paarden en sterrenhemels te zien zijn. De ijle lucht maakt elke hike pittig, maar de vergezichten, als je goed kijkt ook petrogliefen en de zonsondergang maken alles goed.
Ook bijzonder is de oude zijderoute waarvan je nog steeds overblijfselen kunt zien.
Weer heel anders het één van de grootste bergmeren ter wereld, het Issyk Kul-meer. Vanuit het redelijk koude water zie je blauwe lucht, strand en bergen met sneeuwtoppen. Een bijzondere combi.
Vooral de bevolking geeft je die extra beleving mee. Menukaart in het Engels? Vergeet het maar buiten Bishkek. Afrekenen met de taxichauffeur doe je via de rekenmachine app op de telefoon. Bier haal je vanuit een tapkraan in een pet fles bij de supermarkt. Vanwege onze lange Nederlandse lengtes waren we voor velen een foto object met veel lol. Verstaan doen we elkaar niet, maar de lach vertelt genoeg.
Hoewel Kirgizië een sterke nomadische dranktraditie heeft (zoals kumis, maksym en andere gefermenteerde melk‑ en graandranken), kwam bier pas echt op gang in de Sovjetperiode, toen industriële brouwerijen in Frunze (nu Bishkek) werden opgezet. Na de onafhankelijkheid in 1991 groeide de biercultuur langzaam, vooral in steden zoals Bishkek en Karakol.
De laatste jaren is er een kleine maar actieve craft‑bier scene ontstaan, met bars en microbrouwerijen die experimenteren met IPA’s, stouts en blonde bieren.
Must go: Lokaal café Brewster Craft Beer in Bishkek serveren veel soorten, waaronder Raccoon. Ze brouwen zowel klassiekers als nieuwe recepten. Bijzondere locatie net buiten het drukke centrum. Diverse taps, gevulde koelkast met blikken en er worden ok hapjes gemaakt.
Optie 2: Echt in de drukte een tweede optie, groter, voor verschillende soorten bier is Craft Center in Bishkek.
Optie 3 is Save The Ales. Dit verstopte buitenbarretje ligt op een leuk pleintje.
Bishkek – B Hotel Bishkek
Kyzyl Oi village – CBT Kyzyl Oi, Coordinator
Son Kul Lake – Son Kul Yurt camp
Naryn – “CBT Naryn” Coordinator
Bokonbaevo village – CBT Bokonbaevo
Bokonbaevo village – Almaluu Yurt Camp
Karakol – CBT Karakol
Tamchy village – CBT Tamchy