Leeghwater ging 450 jaar geleden de strijd tegen het water aan. Dat was tijdens deze wandeltocht letterlijk ook het geval, maar dan het regenwater als grootste uitdaging ervaren. In de vroege avond vielen de eerste buien en dat ging gestaag door. De weergoden zegenden deze tocht rijkelijk met hemelwater. Wat ik nog nooit eerder gedaan had was het lopen tijdens de nachtelijke uren. Maar je liep niet alleen en we konden iedere post goed benutten om even te schuilen, uit te rusten, wat te drinken en eten. Gelukkig brak de zon in de tweede helft van de ochtend door even voorbij Purmerend. Toen waaide er een stevige bries. Dat alles maakte de tocht extra zwaar. Gelukkig waren er droge en warme posten met enthousiaste en betrokken vrijwilligers. Er waren totaal 16 stempelposten, waarvan de laatste echt voor de broodnodige rust in de benen waren.. Het broodje ei rond lunchtijd op zaterdag was echt top, had dan ook wel even wat eten nodig toen. Verder werden we verwent met een soepje, een krentenbol en de vele andere versnaperingen gaven energie. Er verschenen 223 deelnemers aan de start en 187 haalden, inclusief mijzelf met gigantisch moeie benen en boeten de finish in Zuidschermer. Een hartelijk en feestelijk ontvangst stond op het kerkplein te wachten. Natuurlijk werd er ook een biertje uitgerijkt. Die smaakte echt goed en verdiend.  De medaille van de zevende editie is er een met een gouden waterrandje. Tegelijkertijd met veel lof over de organisatie met de vele vrijwilligers die liefdevolle zorg gaven.